Opruimwoede

Rianne Kavelaars-Niekoop,

voorzitter Stichting NIB

Wij Nederlanders zijn een opruimlustig volkje. Zo vinden velen het gebruikelijk als het voorjaar komt, het hele huis ondersteboven te halen om het grondig schoon te maken. Maar al te vaak zie ik dan in allerlei bladen koppen als: haal het voorjaar in huis,  opruiming zorgt voor frisse wind in huis e.d. Sommigen onder ons ruimen tweemaal per jaar op. In het voorjaar worden alle garderobekasten ontdaan van oude zomerspullen om vervolgens de stad in te trekken en grootscheeps nieuwe zomermode aan te schaffen. In het najaar herhaalt het spelletje zich, maar dan met winterkleren. De nieuwe winterkleuren zijn bekend en daar moet de garderobe op af worden gestemd. Dan is er zoiets als een keukenopruiming , waarbij periodiek het serviesgoed wordt vervangen door andere kleuren. En ook hebben we het nog niet gehad over hen die jaarlijks of in ieder geval met enige regelmaat het hele meubilair de deur uitdoen en de zwarte bank vervangen door een witte of rode. Elk jaar een andere kleur. Of een ander model of dessin. Te veel papier is het ook niet, dus periodiek ruimen we ook alle papieren op. Je moet al je paperassen immers ook ergens opbergen. Dat ruimen van papieren vergt enige voorzichtigheid.  Volgens mijn echtgenoot heb ik van opruimen van de gewone huiselijke zaken geen bal verstand. Maar met betrekking tot de papieren toko des te meer. Daarom enkele (hopelijk waardevolle) tips. Er geldt immers een bewaarplicht van 7 jaar. Velen weten dat niet. Voor sommige zaken is het echter verstandig deze langer te bewaren.  Nu de navorderingstermijnen voor buitenlandse vermogensbestanddelen die 12 jaar was is verruimd, moeten gegevens daarover langer bewaard worden. Ook ingeval van allerlei lopende procedures kan het aanbevelenswaardig zijn informatie langer te bewaren. En dan zaken die betrekking hebben op huwelijkse voorwaarden. Nooit zomaar weggooien. De reden: een huwelijk kan altijd mis gaan. Bewijs dan maar eens wat er tijdens het huwelijk is gebeurd. Zelfs na dertig jaar of meer! Wedden dat de tegenpartij dat zich niet kan herinneren als er juridisch slechts flinterdun of geen bewijs voorhanden is? Dan moet je van goeden huize komen om aannemelijk te kunnen maken dat het destijds zo is gegaan. Maar wist u dat ook de aangifte inkomstenbelasting over 2012 een zeer memorabel stuk is dat je in moet lijsten? U wilt vast weten waarom? Zal ik het verklappen? Voor hen die ooit een aflossingsvrije hypotheek hadden tot en met 2012 en dit in de toekomst zouden willen oversluiten (in het vakjargon heet dat: een oud regime hypotheek) is dat een prima bewijsmiddel om aan te kunnen tonen dat men een dergelijke hypotheek had. Zij kunnen dan als ze dat willen alsnog een beroep doen op de mogelijkheid een aflossingsvrije hypotheek af te sluiten. Vanaf 2013 kan dat niet. Nieuw gesloten hypotheken moeten ten minste annuïtair  zijn. Dus mocht u ooit een andere hypotheek willen: lijst deze aangifte in. Het kan u goed van pas komen!

Een verrassingsuitje bij de Belastingdienst

Met een aantal feestdagen in zicht en een grote kans op goed weer staan de bladen vol met allerlei leuke uitjes. De gemiddelde Nederlander houdt er wel van om korte dagtripjes te hebben. Lukt dat niet, dan vinden ze het ook heerlijk om op internet te rommelen. Niet voor niets doen webwinkels het geweldig. Het is dat je niet voor de site van de Belastingdienst zou moeten betalen, maar anders zou het een ware goudmijn zijn voor de staat. Echt, zelfs de staatsloterij zou daar niet tegenop kunnen.

Laten we even uitgaan van een druilerige dag. Lekker ’s avonds in je vrijetijdskleding op de bank, computer op schoot en surfen maar. Nou ja surfen? Geestelijk leed, zul je bedoelen. Immers het is weer aangiftetijd. Nu denkt menigeen dat hij vanwege de voor ingevulde aangifte de aangifte zelf wel kan invullen. Dat scheelt uitgaven voor belastingadviseurs niet waar? En anders even kijken wat big brother who is watching you al weet.  Dat surfen komt overeen met op een surfplank staan met windkracht 10 die abrupt wegvalt. Je moet hemel en aarde bewegen om op de website te komen. Dat is echt een gunst, want het is je persoonlijk domein. Nou ik had het liever niet gehad en anders zo leeg mogelijk, zodat ik het zo min mogelijk hoef te bezoeken.

En ben je op de site dan lig je er met hetzelfde gemak weer uit. Simpeler kan het niet. Raakt u hier enigszins gefrustreerd van? Dan zou ik gokken op een fraaie lentedag en adviseer ik u een uitje bij de Belastingdienst. Behalve de reiskosten zijn er verder geen andere kosten aan verbonden (misschien voor parkeren). Wat moet je doen om daarvoor in aanmerking te komen? Dat raadt u nooit. Ga in bezwaar (voor uzelf of voor een cliënt). De belastinginspecteur heeft een hoorplicht. En dat wordt dan ook met verve gedaan. Wist je je vroeger verzekerd met bepaalde kantoren in uw eigen werkgebied met enige regelmaat contact te hebben, tegenwoordig is dat nog maar de vraag. Je kunt op elk willekeurig belastingkantoor uitgenodigd worden om gehoord te worden. Zo houdt u bijvoorbeeld kantoor in Roosendaal en komt uw cliënt uit Rucphen.  Dan verwacht je op kantoor Roosendaal uitgenodigd te worden, niets is echter minder waar. Het is niet ondenkbaar dat u gehoord kunt worden in Leeuwarden of Alkmaar. Ik hoor u al mopperen over het tijdsbeslag. Maar de echte adviseur die per uur een tarief neer kan zetten, is er blij mee. Zijn daghonorarium loopt zo aardig op. Nadeel is dat de kostenbatenanalyse voor de cliënt wat lastiger wordt. Bovendien weet u niet wie en daarmee wat u kunt verwachten. De verrassing zal ik maar zeggen. Maar u kunt het ook anders zien. Maak er een gezinsuitje van tijdens vakantie en vrije dagen. Neem vrouw en kinderen mee, stuur hen lekker de stad in en doe ondertussen uw werk in verweggistan. Na afloop gezellig wat eten en drinken en daarna weer naar huis met de hele meute.  Dat kun je uiteraard ook in de vorm van een soort bedrijfsuitje doen. Bijvoorbeeld even in Groningen gehoord worden en aansluitend wadlopen bij Pieterburen. Dan is dat eindje rijden toch geen straf meer? En ik moet toe geven: Ik laat open of de Belastingdienst het leuker maakt, maar van de nood een deugd maken wordt wel gemakkelijker!

Jaloeziebelasting

Voor sommige zaken heb je een gunfactor nodig. Dat geldt in de privésfeer maar zeker ook in de zakelijke sfeer. Je ziet maar al te vaak dat ondernemers elkaar een order gunnen, gemeenten die een ondernemer een kans bieden, personen die een functie hebben vervuld in de regering en dan een hoge positie elders kunnen gaan bekleden en zo zou ik nog wel wat kunnen opnoemen. Dat heb je nodig om de economie draaiende te houden. En ofschoon onze economie het niet slecht doet, betwijfel ik of wij een gunrijk volkje zijn. In sommige landen staan wij helaas niet te boek als gunrijk volkje, omdat de cultuur daar ernaar is dat men elkaar nog meer gunt. Wat wij dan in verhouding doen en al heel wat vinden, wordt daar met een lacher afgedaan. En recentelijk heeft de regering daar ook naar buiten toe blijk van gegeven. Op Prinsjesdag is namelijk de jaloeziebelasting geïntroduceerd. Ik dacht eerst dat ze nog meer open ramen wilden hebben (daar staat Nederland immers ook bekend om), maar dat was het niet.

Wat is namelijk het geval: Jaren hebben we geroepen dat de vermogensrendementsheffing aangepast moet worden. Het heeft op de kop af 15 jaar geduurd, maar nu krijgen we eindelijk onze zin. En hoe. De vermogensrendementsheffing wordt aangepast: Hoe meer vermogen men heeft, hoe hoger het tarief. Alle fiscaal deskundigen die al jaren, wat zeg ik decennialang roepen dat een vlaktaks het beste is, kunnen inpakken. We gaan terug naar een progressieve heffing: de spaarbelasting alias jaloeziebelasting.( Hulde voor Wiegel, want hij is de naamgever van de belasting. Ik mag die man wel (hetgeen overigens niets zegt over mijn politieke voorkeur)).  Eerder hebben de banken er al blijk van gegeven een grote haat en nijd cultuur te ondersteunen: daar was de graaicultuur al ruimschoots aanwezig. Vervolgens hebben zij op de beleggingen een heffing geïntroduceerd voor niets doen: voor het aanhouden van een belegging (of liever gezegd het mislopen van het begeleiden van orders door de introductie van zelfbeleggen omdat zij daar veel te veel van opslokken) moet je aanzienlijke bedragen dokken. Ik acht dat geen gunnen aan de banken, maar het misgunnen van opbrengst aan de klant die wellicht slimmer was dan de verantwoordelijke voor de beleggingen van de klanten voor de bank. En de achtergrond daarvan: jaloezie. De een na de ander wordt er in de financiële wereld uitgesmeten, maar de kosten voor het aanhouden van geld (lees: het hebben van een bankrekening) zijn hoger dan ooit. Terwijl er geen hond meer werkt toch? Meer jaloezie en misgunfactor kun je volgens mij niet hebben. Het hele verhaal heeft nu wel een voordeel: ik snap eindelijk wat de reorganisatie bij het Ministerie van financiën en de Belastingdienst inhield: Alle slimmerds eruit en de graaiers en centenneukers mogen blijven zitten. Want zeg nu zelf: welke …… krijgt dit nu bedacht? U en ik niet mag ik hopen.

Het wordt de hoogste tijd dat we kleur gaan bekennen. Dat we gaan toegeven dat we elkaar niets gunnen en een stel jaloerse loeders zijn. Meer vermogen of slim belegd: afpakken die handel. Onroerend goed als buitenverblijf: je deel als belastingdienst opeisen. Groen en geel van jaloezie, wordt nu dus groen en geel van de belasting (ik kan me daar overigens iets bij voorstellen). Als u mij morgen of zo tegenkomt en ik zie er niet zo fleurig uit, denk dan niet aan allerlei problemen als een slecht huwelijk, grieperig of moeilijk werk of dergelijke maar: goh, die ziet groen en geel DOOR jaloezie: Ik werk me helemaal suf door advisering over de belastingplannen van die jaloerse loeders!

 

Belastingheffing als motor van de economie?

 

 



Rianne Kavelaars-Niekoop,

voorzitter Stichting NIBA

 



Juist in tijden van crisis is het belangrijk de motor van de economie te vinden. We moeten immers iets hebben om het zaakje draaiende te houden. Heel vaak zie ik discussie wat nu de motor van de economie is. Belangrijk, want over een paar weken is het weer zover: dan worden de financiële regeringsplannen bekend gemaakt. Ik heb even moeten nadenken, maar nu weet ik het: belastingmaatregelen. En wilt u weten waarom? Om een heleboel redenen. Ik noem er zo eens een paar.

 

Belastingmaatregelen zijn goed voor de schatkist. Als er meer belastinggeld binnenkomt, kan de overheid vooruit. Alle overheidsdienaren kunnen met een beetje geluk extra worden betaald en gaan als gekken geld uitgeven. De economie ronkt. De overheid kan meer mensen aannemen en hun bestedingsmogelijkheid groeit. De overheid kan zelf meer aanschaffingen (investeringen) doen. Komt er minder belastinggeld binnen, ook niet direct een probleem. Oké Dijsselbloem kan zijn bonus schudden, tenzij het kabinet valt en hij bij een van de banken als grootverdiener terecht kan. Maar de mensen houden meer geld in het handje en dus is er ruimte om meer te spenderen. Bang dat er veel naar het buitenland zal gaan, hoeven we niet te zijn. In Griekenland valt niet te pinnen, De wegen naar Italië, Zwitserland, Duitsland en Frankrijk zijn overvol en iedereen staat er vast en het is prachtig weer in Nederland. Spanje en Portugal zijn veel te heet. Dollargevoelige landen zijn niet in trek, omdat de koers voor ons heel ongunstig is. Belastingmaatregelen zijn soms milieubewust. Dat betekent dat meer milieubewuste aankopen moeten worden gedaan. Voor hen die milieubewuste verkopen of diensten leveren: er is werk aan de winkel. Mooiste voorbeeld: goed excuus om een extra of andere auto aan te schaffen. En wie weet verleid je daarmee ook de buren tot een andere aankoop. Alle aanverwante diensten profiteren mee. En met een nieuwe auto wil je gezien worden, dus ga je de straat op. Geef je Shell weer een boost. En de parkeergarage of de gemeente als je parkeerbelasting betaalt.  En de strandtent waar je de auto pontificaal voor de deur neerzet om een borrel te drinken. AH denkt ook mee met het 2de driegangenmenu gratis; de eerste moet immers gewoon betaald worden. De horeca heeft dus ook mazzel. En de belastingopbrengst groeit. De aanpassingen hebben nog een andere kant: De vele wijzigingen zijn goed voor de fiscale adviseurs en accountantsbranche. U en ik werken ons dan te pletter, toch? Weet u dat ik een collega heb, (ik zal zijn naam niet noemen) die van de straat blijft omdat hij niet eens tijd heeft om te roken? Ik zal hem eens vragen of zijn vrouw misschien als motor van de economie fungeert door het lekker uit te geven?  Maar nu de keerzijde. Ik kan helaas zelf niet mee doen. Laat ik het  uitleggen, want solidariteit is toch een groot goed. Bovendien kan enig begrip kweken geen kwaad, lijkt mij. U zult er wellicht begrip voor hebben dat als ik mijn steentje moet bijdragen aan de economie, dat er dan wel wat moet veranderen. Ik zal of mijn tijd efficiënter moeten indelen (kan dat nog?), minder moeten slapen of minder moeten besturen, minder moeten werken, minder columns moeten schrijven en last but not least: mijn man heel erg lief moeten aankijken. Hij is thuis immers belast met het controleren van de creditcard en pinpas en al zeg ik het zelf, hij is zeer secuur daarmee. Ik weet alleen niet of dat zonder slag of stoot gaat lukken. Hij heeft het er niet zo op als ik dat onder die omstandigheden doe. Bovendien: hij is fiscalist en werkt zich een slag in de rondte. En de slimmerd weet dat als hij zijn ogen dicht houdt, ik hem kan aankijken tot ik een ons weeg. En daar koop ik niets voor. Ik hoop dus dat het lukt. Anders ben ik bang dat de economie toch een beetje achter blijft. Maar ik gun u namens mij een borrel op het terras. Draag ik toch een klein beetje mijn steentje bij.

 

Een verhaaltje voor het slapen gaan

Wie kent er niet Klaas Vaak? Hoeveel Nederlandse kinderen zijn niet met Klaas Vaak groot gebracht en dank zij hem in slaap gevallen? Volgens mij half Nederland en de andere helft is nu aan de beurt. Mij werd vroeger altijd verteld dat je slaapzand in je ogen liet strooien waardoor je lekker zou slapen. Nu ik voorspel u: pas goed op, want Rutte doet dat ook. En weet u wat leuk is? De Hoge Raad mag binnenkort beslissen of hij dat mag doen. Wat is namelijk het geval? Rutte heeft een prachtig sprookje verteld. De koning hoeft namelijk geen belasting te betalen. Het laten vervallen of matigen van de vrijstellingen voor de koning is namelijk veel te ingewikkeld. De huidige wetgeving en de voorstellen die nu op tafel liggen niet, zullen we zeggen. Of wij Nederlanders zijn echt een dom volk, begrijp ik. En bovendien: de koning staat boven de fiscale wet. Zou hij dat ook bij andere wetten doen? Dat zal toch leuke taferelen kunnen opleveren, lijkt me. Het moet toch langzamerhand niet gekker worden hier in dit land. Neem dan een voorbeeld aan de Engelsen. De koningin daar betaalt keurig belasting. Het heeft destijds heel wat voeten in de aarde gehad, maar ze hebben het toch maar geregeld. En wij stelletje suffe Nederlanders kunnen dat niet organiseren omdat het te ingewikkeld is. Nee wij zijn helemaal niet zo’n nuchter volkje: wij geloven die gekke sprookjes en sterke verhalen ben ik bang. Een belastingplichtige die gedacht moet hebben dat de koning ook maar een mens is, vecht op dit moment bij de Hoge Raad over de vraag of een gewone burger op grond van het gelijkheidsbeginsel net als de koning een vrijstelling zou moeten hebben van persoonlijke belastingen. Dat komt mij wel uit, moet ik bekennen. Maar die slimmerds in het parlement dat Nederland vertegenwoordigt doen nog veel meer. Met veel bombarie lekten namelijk allerlei gegevens over de komende belastingherziening uit. Dat was niet de bedoeling, maar stukje bij beetje lekte er wel steeds meer uit en wat er uitlekte, was steeds ingrijpender. Dat was noodzakelijk, omdat onze open cultuur ons gebood om dit alvast kenbaar te maken. De Partijen moesten hiervoor echter de handen nog op elkaar krijgen. En zie: na de borrel is men tot de conclusie gekomen dat dat niet gaat lukken. Gevolg: belastingherziening van de baan! Goed he!  Zo veel commissies die zich hebben gebogen over belastingherzieningen, auteurs die er een levenswerk van hebben gemaakt toch maar de eerste te zijn om een voorstel af te schieten of te doen. Het kabinet die zich druk heeft gemaakt en hele avonden heeft besteed aan debatteren. Allemaal voor de kat zijn viool. Want wat wordt er nu gezegd: De eerste wijzigingen voorgesteld voor het belastingplan 2016 worden vermoedelijk wel voorgesteld in september, de rest schuift door naar een nieuw kabinet. Als u hetzelfde had geflikt bij een werkgever was u nu ex-werknemer. Ook de voetbalcoaches zouden allang van het veld geschopt zijn. Maar bij het kabinet ontbreekt elke vent met ballen. Zouden ze al weten dat het kabinet voortijdig gaat vallen en dit daarom zo inkoppen? Of heb ik gelijk en was het gewoon een zeer sterk verhaal met slappe afdronk? Enfin, voor de olifant het verhaaltje uitblaast, weet dat de ingrijpende belastingherziening (wat dat ook moge zijn) is afgeblazen.

 

Wiebes’ kletskoek

Onlangs bereikte mij het bericht dat de belastingplannen zijn uitgelekt. Daar kijk ik niet meer van op. Besloten informatie is er immers om uit te lekken. Dat gaat al jaren zo en zal altijd zo blijven. Maar misschien is het ook wel zo dat dat de manier is om aandacht te krijgen. Want toegegeven, er zijn enkele politici die veel besproken zij doordat ze er van alles uit durven te flappen, maar daardoor zijn hun marketingkosten nagenoeg 0. Iedereen kent ze, dus aan aandacht geen gebrek (bedreigingen dan soms ook niet, maar dat terzijde). Aan de andere kant: je houdt journalisten van de straat en uit de WW. Ook te billijken niet waar? Interessanter is voor mij de inhoud van de plannen. En ik weet: de beste stuurlui staan aan wal, maar dit is theoretisch geleuter, oftewel Wiebes kletskoek. Waarom zo’n felle reactie mijnerzijds? Omdat ik er niet van hou om knollen voor citroenen verkocht te worden. En Wiebes staat wat mij betreft daarmee met stip op 1! Wat zegt hij namelijk? De werkgelegenheid moet toenemen. We willen immers meer banen creëren. Dus gaan we de BTW verhogen of eigenlijk voor bepaalde goederen of diensten die onder het lage tarief vielen, ze onder het hoge tarief brengen. Maar daar staat een forse inkomensverhoging tegenover, want de netto inkomens moeten stijgen. Ik snap dat hij dat vanuit fiscaal oogpunt zegt. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Want alle andere zaken waar een werkgever mee te maken krijgt waarom hij besluit minder mensen in dienst te hebben, de digitalisering, de bij aanvang hoge lonen (ook al maak je de lasten lager) lapt hij aan zijn laars. En ten slotte heeft de overheid een voorbeeldfunctie. Die geeft Wiebes dan ook met veel elan: Hij dondert er per zo spoedig mogelijk 5000 mensen bij de belastingdienst uit. U zult met me eens zijn dat als je het snel zegt, lijkt het niets. Maar ik vind het stuitend. Weliswaar neemt hij 1500 anderen aan, maar per saldo 3500 potentiële WW-klanten erbij. De belastingdienst vergrijst, dus ga na wat dat kost als men zulke werknemers ontslaat. En er is al heel veel gereorganiseerd en gesaneerd bij de belastingdienst. Ik weet niet wat u doet, maar ik slik dit niet voor zoete koek. Dan maar op dieet, maar die kletskoek hoef ik niet.

 

Fiscale driften

Voor mij even geen columndrift: ik was tijdelijk even uitgeschreven.
Dat wil zeggen: ik moest allerlei andere zaken aan papier toevertrouwen. Dat kwam goed uit om de columns even te verruilen voor allerlei weten-schappelijke beschouwingen. Het was komkommertijd qua onderwerpen. Maar aan alles komt een eind en dus ook daaraan. Dan krijg je lente-kriebels en ook weer dat gevoel om toch een column te maken.

 

In januari werd bekend gemaakt dat de aangifte via het programma van de belastingdienst per 1 maart 2015 zou verschijnen. Niet veel later werd bekend dat alle aangiften vooringevuld zouden worden. Tot zover niet zoveel nieuws onder de zon. Echter daarna kwam de aap uit de mouw: er moet zoveel mogelijk aangifte worden gedaan via het eigen domein bij de belastingdienst. Een unicum volgens een bekende functionaris van de belastingdienst. Dit moest even bij mij bezinken. Inmiddels bezinkt het al vanaf ik de wetenschap heb dat het zo gaat gebeuren, maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik niet snap wat daar voor mij zo gunstig aan is.  Mij is altijd geleerd: je kan beter zelf iets invullen dan iets moeten controleren want dat is per definitie altijd meer werk. En het moet gezegd: van mijn vooringevulde aangifte 2013  klopte geen jota (en van die van mijn man dus ook niet). Ik vond en vind het een regelrecht rampenplan. Wat is er dan zo fijn aan voor de belastingdienst? Leidt het tot het sneller opleggen van aanslagen? Eerst dacht ik nog misschien, maar een recent interview in de Telegraaf van 14 februari j.l. maakte mij duidelijk dat dat niet waarschijnlijk was. Een oud-vicepresident van het Gerechtshof had zich daar kritisch uitgelaten over de bezuinigingsdrift van de overheid. Onder andere de doorgeschoten bezuinigingsdrift leidt tot het inboeten aan kwaliteit. De steeds grotere invloed van besturen op de selectie van hun medewerkers werkt vaak niet mee in positieve zin. De keuze wordt vaak gemaakt voor een type dat niet dwarsligt en braaf de lijn volgt die zij uitzetten, terwijl een kritische, creatieve en inventieve houding op zijn plaats zou zijn. Vele advieskantoren zouden er nog wat van kunnen leren! Inmiddels begint mij wel een licht te dagen. Alles wat je automatiseert, hoef je niet te laten ondersteunen met vaardigheden. Dat heeft tot gevolg dat houding en gedrag veel minder een rol speelt. En dat terwijl eindelijk bij de belastingdienst het kwartje valt dat belastingrecht toch met name een gedragswetenschap is. (ik heb het de belastingdienst zelf horen zeggen op een belangrijk symposium niet zo heel lang geleden). Of moet ik zeggen gelukkig dat de belastingdienst als een van de weinigen onderkent dat belastingrecht een gedragswetenschap is? En dat zij als eerste allerlei psychologen, pedagogen e.d. in dienst nemen?  Ruim 25 jaar geleden ging de belastingdienst als een van de eersten voorop met het geven van allerlei managementtrainingen en vaardigheden. Ik was een van de gelukkigen ze te mogen volgen tijdens mijn opleiding tot belastinginspecteur.  En nu na al die jaren ervaring en vele trainingen en vaardigheden rijker: niets dan lof voor de belastingdienst dat zij dit toen hebben gedaan en voorop liepen en naar mijn smaak in verhouding tot vele advieskantoren nog steeds voorop lopen. De bedenker van al deze trainingen en het opleidingsprogramma had visie! En met Mollema(de geïnterviewde in de genoemde krant) moet ik bekennen: ik geloof niet dat je procedures kunt bekorten door digitalisering. Zou het dan leiden tot een forse bezuiniging?  Ik vraag het mij af. Om dit te realiseren moet er toch menig belastinggeld in zijn gestopt, lijkt me. En een systeem moet je onderhouden. Je kunt er wel een hoop mee uitschakelen! De site is tot op heden ontzettend overbelast. En als je dus halverwege je aangifte bent en je wordt uit het systeem gegooid, kun je helemaal overnieuw beginnen. Verkoop dat maar eens aan een klant. Die IT-jongens maken overuren. Ook dat herken ik van de advieskantoren. En nu weet ik waar het ook al weer voor was: voor de werkgelegenheid natuurlijk.

 

Prinsjesdag 2014

Komt de verwachte belastingvereenvoudiging er nu aan?

Rianne Kavelaars-Niekoop,

voorzitter Stichting NIBA

 

 

Het is zover. Prinsjesdag is voorbij. De belastingplannen voor 2015 zijn bekend. Gelukkig maar, want hoe meer duidelijkheid hoe beter, hoor ik u denken. Misgedacht. Bij elke voordracht die ik houd maak ik er melding van dat wat ik op dat moment vertel, een uur later klinkklare onzin kan zijn. Dan zie ik mijn gehoor wazig kijken, maar de plannen voor Prinsjesdag bevestigen maar weer eens dat mijn stelling nog steeds opgang doet. Laat ik het uitleggen. Om te beginnen hebben we al een aantal jaren de mond vol van belastingvereenvoudiging. Hele commissies zijn er maanden, zo niet jaren mee bezig geweest, elk jaar opnieuw. Er moet op het Ministerie van Financiën onderhand een hele verdieping met al die rapporten zijn. En wat zien wij er nu van? Nop. De laatste commissie heeft in 2013 gerapporteerd. Ruim een jaar later (gisteren dus) wordt een brief gestuurd waarin het zwalkbeleid van de regering gepubliceerd is. Het heet de keuzebrief en dat is het ook. Allerlei keuzes worden genoemd, maar er wordt nog niet gekozen. Dat moet op een later moment nog komen. En als het komt, is het de vraag of dat blijft en voor hoe lang. Cijfers die vorige jaar met verve gepresenteerd werden (ook voor toekomstige jaren) worden net zo hard teruggedraaid. Lang leve de betrouwbare overheid. En wel op een zodanige manier dat zelfs wij als belastingadviseurs meerdere keren moeten lezen wat er staat. Alsof ik mijn vak niet of niet goed versta. Iets anders is dat ik mij continue afvraag voor wie het nu eenvoudiger wordt. Een burger wordt immers geacht de wet te kennen. Ik wens u veel succes daarmee. Want zelfs de wettekst wordt niet eenvoudiger. Het aantal heffingskortingen wordt weliswaar geminderd, maar de moeilijke criteria blijven. De tariefschijven worden nu niet alleen onderscheiden in AOW-plus en AOW-min, maar ook of je (binnen de AOW-leeftijd) vóór of na 1 januari 1946 geboren bent. En als klap op de vuurpijl, wordt de hoogte van het belastingtarief in de eerste schijf mede afhankelijk van de invoering van de Wet langdurige zorg (8,35% in plaats van 5,35% exclusief de premies). Oftewel, uw netto loon wordt straks afhankelijk van de invoering van de Wet langdurige zorg. Ik ben blij dat ik het niet hoef te verkopen. De politiek doet het meedogenloos. En wij hebben maar te volgen. Dus doen we dat. En sturen we u deze nieuwsbrief. Waarin we proberen uit te leggen in zoveel mogelijk begrijpelijke taal wat u voor 2015 te wachten staat. Is dat alles? Nee, er is gelukkig nog meer. Als u het gelezen heeft en u heeft nog vragen of u wilt concreet weten wat dit voor u kan betekenen of dat we er misschien iets mee kunnen doen, dan mag u altijd contact met ons zoeken. Wij zullen u niet met een kluitje het riet insturen. De overheid mag dan niet altijd als betrouwbare partner overkomen. Stichting NIBA hoopt dat wel te zijn.

 

Na-ijlende WK-koorts

 

Nederland was in de ban van het WK-voetbal. En terecht. Niet dat ik zo’n voetbalfan ben. Sterker nog, ik heb er niet veel mee, maar vindt het prima als een ander er wel iets mee heeft. En dat hebben veel Nederlanders. Overal waar ik kwam, was er oranje. Thuis nog het minst, zelfs op het werk hingen oranjevlaggetjes. Er was een heuse televisie en er werd gewed. Wie zou er gaan winnen? Wat als Nederland toch in de kwartfinale kwam? Wat als we de halve finale zouden halen? En een enkeling durfde zelfs te dromen van een finaleplaats. Uiteindelijk werd het een  bronzen medaille en terecht is men daar trots op. Doe dat maar eens na, toch? Nu is het voetbal voorbij en dus de WK-koorts over, zou je denken. Nou ja over, dat niet helemaal. Weet U waarom?  Ik zal het uitleggen. Het gaat om de WK-pool. Heel veel mensen hebben daar aan meegedaan. Immers, het uur van de waarheid is aangebroken. Het is duidelijk wie wat wint of heeft gewonnen toch? Gedeeltelijk is dat waar. Wie het laatst lacht, lacht het best. Alleen is degene die het laatst lacht, niet de winnaar van de WK-pool, maar de fiscus. De WK-pool is een kwestie van een spel met kansen. En  een kansspel is belast met kansspelbelasting. Daarom moet er in sommige gevallen over de winst belasting betaald worden. De ING had berekend dat Nederlanders € 38 mln euro hadden ingelegd. Per persoon dus gemiddeld € 12. Het lieve sommetje van € 38 mln euro. Het gaat dus wel ergens over. Over prijzen hoger dan € 454 moet 29% kansspelbelasting worden betaald. Een domper op de WK-hype. Protest alom. Ga boeven vangen, werd er geroepen. Nog niet eens zo’n heel gekke uitspraak als er onder je personeel bij de belastingdienst een gast zit die kans ziet in zijn eentje € 20 mln weg te sluizen. Dat had meer opgeleverd dan 29% van € 38 mln. Aardige van zoiets is dat het altijd breed wordt uitgemeten. Iedereen vindt er wat van. De Tweede Kamer bemoeit zich ermee. Het kabinet heeft aangegeven dat over WK-pools in besloten kring geen kansspelbelasting betaald hoeft te worden. Koplopers in WK-pools op het werk hoeven dus niet te vrezen. Ook niet als er duizenden werknemers mee doen. En ook niet als er veel geld in om gaat. Waar gaat de aandacht dan naar uit? Naar websites waar geld te winnen valt met WK-pools. Die zijn namelijk wel voor iedereen toegankelijk. En naar WK-pools bij bedrijven waar ook buitenstaanders aan mee kunnen doen en naar pools in kroegen waar iedereen aan kan meedoen. Sommige werkgevers hebben goed nagedacht. En de regels van de fiscus goed gelezen. En op basis daarvan een WK-pool georganiseerd waaraan meer dan 1000 mensen deelnemen. Niet alleen werknemers, maar ook klanten, zakenrelaties en anderen. Hoofdprijs: een weekend met partner naar Barcelona. Tweede prijs een tabletcomputer. Moet dan ook kansspelbelasting worden betaald? Gelukkig niet. Er wordt namelijk geen inleg van de deelnemers gevraagd. Het bedrijf betaalt de prijzen en dus is er geen sprake van een kansspel, maar van een promotionele actie. En dan nu de uitvoering. Hoe vindt controle plaats? Dat is niet duidelijk. Ook niet of men in het verleden hiervoor al eens is beboet, omdat geen aangifte is gedaan. Blijkbaar gaat het om de dreiging die er van uitgaat. Of ik daar bang voor ben? Nee, want het enige waar ik voor hoef te vrezen is dat ik iemand van advies of bijstand moet voorzien als er problemen zijn met de fiscus. Kom maar op, dat durf ik als belastingadviseur wel.

 

 

Hondengedrag

 

 

Honden kun je opvoeden. Je kunt ze commanderen en ze gaan, zo leren hondenbezitters mij. Aan de andere kant kunnen ze zich ook danig misdragen. Ze springen tegen je op, blaffen als het niet moet, laten her en der hun uitwerpselen liggen en in het ergste geval bijten ze. Maar blaffende honden bijten niet. Wist u dat dat ook in de politiek zo gaat? Ik wist het niet, maar heb het met eigen ogen kunnen aanschouwen. Wat was namelijk het geval. Afgelopen week was de bedrijfsopvolgingsregeling onderwerp van gesprek. In het voorjaar wordt immers een aantal maatregelen onderwerp van gesprek, zodat deze sluimerend aangekondigd in het najaar in wetsvoorstellen verschijnen. Een kwestie van tactiek (politieke opvoeding zullen we maar zeggen). Met groot gebaar (lees geblaf) werd de afschaffing van de bedrijfsopvolgingsregeling aangekondigd. Kranten namen de berichtgeving over, politieke partijen reageerden massaal. Er werd gekijfd. En zoals u wellicht weet, hondengevechten zijn verboden. Dan wordt er ingegrepen. Zo ook hier. Een heleboel geblaf en gedreig was het gevolg in de Tweede Kamer. En wat gebeurde: Met de staart tussen de benen werd er afgedropen.  En wat kopten de kranten de volgende dag? Afschaffing bedrijfsopvolgingsregeling van de baan. Eerste reactie van mij: Die sufferds kunnen niet lezen. Maar later begreep ik het: natuurlijk kunnen honden niet lezen. Dom van mij. Maar toch niet zo dom dat ik niet zag dat er deze kabinetsperiode geen afschaffing van de bedrijfsopvolgingsregeling op het programma staat. Dat zegt echter niets over het moment waarop er een nieuwe kabinetsperiode aanbreekt. Een nieuw begin, dus nieuwe kansen. En dus gaan we nu uitgebreid discussiëren over een herziening van het belastingstelsel. (Is vorig jaar uitgebreid door de Commissie Dijkhuizen gebeurd). Er worden allerlei zaken van stal gehaald die we in het verleden ook geopperd hebben. Een uniform BTW-tarief (dus geen onderscheid laag/hoog tarief). Een werkkostenregeling waarvan de contouren vier jaar later nog niet duidelijk zijn. Ik zou haast zeggen: de africhting is niet helemaal volgens de methode van Martin Gauss gegaan. Dus moeten we op een cursus om een en ander te corrigeren. Dat doet normaliter de eigenaar toch. Maar o, jee, waar is die gebleven? Precies in geen velden of wegen te zien. Dat scheelt werk. En dat maakt moe. Want dan moet je weer opvoeden. En dat moet je helaas bij honden maar blijkbaar ook bij fiscale wetgeving blijven doen. Als adviseur sta ik iedereen graag bij met goede raad. Dus mag ik een suggestie doen: bij het aantreden van het kabinet is een vast onderdeel alvorens men wordt toegelaten: een cursus Martin Gauss met goed gevolg afleggen. Niet voor één gat te vangen, draagt een goed adviseur meerdere oplossingen/suggesties aan. Daarom nog dit: Voor hen die de Gauss-proef niet halen; geef hen hapklare (honden) brokken en u zult zien dat de roedel op dat moment ook niet meer blaft en gedwee met het baasje meegaan. Immers de meeste leden van een roedel kent zijn plaats. En dat scheelt opvoeden, toch?

 

Boeven vangen

Ze hebben mij altijd geleerd dat je boeven met boeven moet vangen en ik heb me altijd afgevraagd waarom dat spreekwoord zo luidde, maar sinds korte tijd begint het mij te dagen. En het lijkt alsof ze nog gelijk hebben ook. Wat is namelijk het geval?

Op 11 maart j.l. heeft het televisieprogramma Nieuwsuur melding gemaakt van een schikking die het Openbaar Ministerie in het jaar 2000 had getroffen met een strafrechtelijk veroordeelde drugshandelaar. De overeenkomst werd gesloten door de huidige staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, meneer Teeven, die destijds officier van Justitie was. In de schikkingsovereenkomst is vastgelegd dat de drugs-handelaar aan het Openbaar Ministerie een schikkingsbedrag betaalde van f 750 000. Uit de rest van de overeenkomst zou blijken dat het Openbaar Ministerie feitelijk geld heeft witgewassen ten gunste van de drugshandelaar. De saldi van enkele Luxemburgse bankrekeningen (waarop conservatoir beslag rustte) werden integraal overgemaakt op een bankrekening van het Openbaar Ministerie. Het Openbaar Ministerie zou deze saldi na aftrek van het schikkingsbedrag van f 750 000 via een Nederlandse vriend van de drugshandelaar overmaken aan de drugshandelaar. In de overeenkomst was verder vastgelegd dat de schikking geheim moest blijven en dat partijen geen mededeling hierover zouden doen aan derden, waaronder begrepen de media en (vertegenwoordigers van) de nationale en/of internationale belasting-diensten en/of fiscale autoriteiten. Tja. Hoe leg je nu in goed gezelschap uit dat dit gebeuren door de beugel kan? Met een beetje geluk heeft u kunnen zien hoe de minister zijn staatssecretaris met vuur en vlam verdedigde. Fiscale deskundigen hebben duidelijk aangegeven dat hier sprake is van een ordinaire witwas-operatie. Of nog erger: medeplichtigheid bij het verhullen van belastingfraude. Maar de wonderen zijn de werd nog niet uit: Onze Tweede Kamer liet zich weer eens met een kluitje in het riet sturen en tuinde erin. U en ik zouden dit kunstje niet moeten flikken, want dan hadden wij al of op korte termijn zeker kennis gemaakt met het verdachtenbankje en wellicht de beruchte vier muren. Meneer Teeven ontsprong de dans. Blijkbaar moeten we hem op zijn blauwe, bruine ogen (wie zal zeggen welke kleur het moet zijn) geloven. Maar eigenlijk zou ik best eens een testje willen uitvoeren. In de vele nascholingen voor mijn opleiding als mediator heb ik namelijk geleerd dat er bepaalde gedragingen zijn waaruit je kunt afleiden of iemand de waarheid spreekt of niet. En daarom zou ik zo ontzettend graag meneer Teeven recht in de ogen willen kijken. Kijken of hij het ook kan en dan weet ik waarschijnlijk gelijk het antwoord op de vraag of het klopt dat je boeven wel of niet met boeven moet vangen. Mocht het gebeuren en mits mijn geheimhoudingsplicht het niet belemmert, zal ik u zeker op de hoogte houden al was het maar van de kleur van zijn ogen.

 

Big brother is watching you

 

Trendwatchers hebben een aantal jaren al aangegeven dat de digitalisering een grote vlucht zou gaan nemen. Dat was te verwachten en lijkt ook een heel aardig eind uit te gaan komen. Met het kunnen opslaan van gegevens en vergelijking ervan lijkt de belastingdienst een nieuw instrument in handen te hebben om belastingplichtigen te volgen en zo nodig aan de tand te voelen. Niet dat de belastingdienst zelf van alles en nog wat opslaat, maar hij maakt handig gebruik van allerlei organisaties die zaken opslaan en verplicht hen daarbij om de informatie aan te leveren. Natuurlijk ben ik een groot voorstander van rechtvaardigheid en goed (betaal- en aangifte)gedrag van belastingplichtigen, maar hoe ver kun, mag en wil je gaan? Aardig ver lijkt het. Laten we eens kijken wat er zoal kan en/of gebeurt:

· Als de aangifte daartoe reden geeft, kan een boekenonderzoek/controle door de belastingdienst ingesteld worden.

· Gegevens die bekend zijn bij de belastingdienst en van belang kunnen zijn voor een (andere) belastingplichtige kunnen gerenseigneerd en opgevraagd worden.

· Er kunnen afspraken gemaakt worden in verband met horizontaal toezicht. Wanneer zich bepaalde zaken voordoen, die niet regulier zijn, is er de plicht (op basis van gemaakte afspraken) om dit vooraf voor te leggen.

· Belastingplichtigen kunnen gebruik maken voor aan- en verkopen van websites als marktplaats. Maar soms gaat het niet om iemand die incidenteel wat verkoopt, maar om iemand die handelt of een onderneming drijft. Dat wordt intensief gevolgd.

· Banken, verzekeringsmaatschappijen e.d. hebben de plicht om bepaalde gegevens aan de belastingdienst te leveren. Dit kan een goed inzicht in de vermogenspositie van een belastingplichtige bieden.

· Wanneer een belastingplichtige connecties heeft met het buitenland kan op grond van bepaalde verdragen informatie worden opgevraagd. Anders-om kan ook, waarbij informatie aan andere landen wordt doorgegeven.

In heel Nederland staan camera’s langs de weg. De beelden hiervan worden gecontroleerd/opgevraagd door de belastingdienst. Er wordt gepost bij tuincentra, Ikea en bijvoorbeeld de landsgrenzen met het oog op een mogelijke vakantie met de zakelijke auto die niet voor privé zou worden gebruikt. En sinds kort worden ook parkeergegevens bij parkeergarages en –bedrijven opgevraagd. Kom dus niet met uw zakelijke auto in een innige pose met uw secretaresse op het parkeerdek te staan, want dat zou al tot de vraag kunnen leiden of de rit zakelijk of privé was, los van alle andere problemen die het met zich mee kan brengen als de belastingambtenaar door correspondentie hierover de partner indirect informeert. Gelukkig zijn er ook rechters, die de belastingdienst terugfluiten als zij bij kort geding onbegrensd informatie willen opvragen. De rechter eist voldoende concretisering van de informatie. En wellicht is het goed om ook nog even het voorstel in herinnering te roepen om belastingrechtspraak openbaar te maken. Dan kunnen we met naam en toenaam zien wie er procedeert en met een beetje geluk ook zien waar ze het allemaal van doen, omdat de hele financiële handel en wandel blootgelegd wordt.  Een schending van uw en mijn privacy dus. Want zeker als de herkenning groot is, zullen bepaalde mensen niet graag meer willen procederen en dat is een aantasting van de rechtsbescherming van de belastingplichtige. Moet het zover dan toch komen? Wat mij betreft niet en ik spreek dan ook de wens uit dat het kabinet in 2014 tot het inzicht komt dat dit een wetsvoorstel is dat niet verder mag komen dan de prullenmand. Want waar eindigt deze grenzeloze bemoeizucht?

 

Graaiers

 

Van oudsher wordt graaien niet op prijs gesteld. Nu wil het geval dat in de Nederlandse maatschappij door alles en iedereen (sorry, ik moet even generaliseren) met groot gemak gegraaid wordt. Denk aan exorbitante beloningen, niet af willen zien van wachtgeldregelingen op grond van moraal en fatsoen, het gedoe over allerlei beloningen bij bankiers, de nooit verklaarde sterke toename van kosten door de invoering van de euro. (In plaats van een gulden-teken werd bijna overal een euro teken geplaatst). Vooral de overheid trok fel van leer hiertegen. Allerlei maatregelen werden voorgesteld en ingevoerd en waren bedoeld om dit allemaal tegen te gaan, maar leidden ertoe dat men probeerde om door de mazen van het net te kruipen om zo de regels te ontgaan. Zo veel mogelijk vormen van oneerlijke geldtoeëigening werden tegengegaan. Opgelost zou men denken. Nou, dat valt nog te bezien. Want als je het mij vraagt, zitten wij fiscalisten met zijn allen te slapen. Daarom bij deze mijn wake-up call: Let nu eens op, op wie er gestemd wordt en let nu eens op wat voor draconische fiscale wetsvoorstellen er ingediend worden. Of nog erger: ingevoerd worden. De kruip door sluip door politiek en regelgeving komt steeds vaker voor en wij stonden erbij en keken ernaar. Dat hebben we bijvoorbeeld laten gebeuren met de maatregelen op boetegebied: gevolg exorbitant hoge boeten voor belastingplichtigen en adviseurs, bevoegdheden voor de fiscus (denk aan de versterkingsmaatregelen inzake invordering bij het bodemvoorrecht), allerlei idiote lokale belastingen waarvan geen enkele gek begrijpt waar dat voor geheven wordt behalve dan om de plaatselijke schatkist te vullen. Tenzij u dagelijks hoort van bovendijkse en binnendijkse heffingen. Ik niet in ieder geval en ik zit toch echt op een 150 hemelsbreed van een dijk vandaan. En nu, ik durf het haast niet meer te vertellen: we zijn er weer ingetuind bij de vele wijzigingen die de rentebetalingen in het kader van belastingen hebben ondergaan in het verleden. Probeer maar eens verschillende berekeningen te maken en zie hoe onredelijk het voorstel uitpakt. Ooit bijvoorbeeld een aangifte ingediend over 2010, voorlopige aanslag in 2012 terug ontvangen en in 2013 gecorrigeerd bij de definitieve aanslagregeling? Dan moet wel rente betaald worden vanaf 1 januari 2011, terwijl we eerst (in dit geval eind) 2012 geld terugkregen. En let op: we gaan er weer intuinen als we niet oppassen, want het rentetarief in de vennootschapsbelasting wordt verhoogd naar 8%! De politiek is zeer geslepen: dergelijke wetsvoorstellen komen altijd als iedereen het erg druk heeft met andere wetsvoorstellen (met andere woorden de focus is ergens anders) en men weet inmiddels dat er meer mensen niet dan wel kunnen lezen en het onderwijs wordt daar nog niet echt op aangepast. Prinses Laurentien was zo gek nog niet toen zij het tegengaan van analfabetisme promootte. Op het moment waarop zij dat deed, vroeg ik mij af hoe dat kon voorkomen in Nederland. Domme vraag weet ik nu. Want het blijkt maar weer eens dat zelfs universitair geschoolden niet of niet nauwkeurig genoeg lezen. Of moeten we toch meer worteltjes eten op straffe van een goede leesbril? Het is echter nog niet te laat: maak massaal kabaal bij de politiek dat dit toch echt iedere grond mist en de redelijkheid ver te boven gaat. En misschien nog een andere suggestie van mijn kant: voor wetgeving moet je niet alleen juristen hebben, maar bij fiscale wetgeving ook een paar rekenwonders. Anders wordt het geld zo uit je zak geklopt. Of houdt de politiek zijn mond om later zelf de zakken te kunnen vullen? U kent het spreekwoord toch: wie zwijgt, …Dus als ik niks hoor, neem ik aan dat …

 

Column: Commissieleed/Oogjes dicht en snaveltjes toe

Met enige regelmaat stelt het ministerie van Financiën een commissie in. Meestal gebeurt dat omdat men nieuwe ideeën wil hebben hoe de belastingheffing anders zou moeten of kunnen worden ingericht. Vaak worden allerlei kenniskrachtige creatievelingen bij elkaar gezet als denktank. Zij mogen hun fantasie erop loslaten, mits aan bepaalde randvoorwaarden wordt voldaan. Aangezien veelal aan alle voorgedragen oplossingen de voorwaarde wordt verbonden dat de uitkomst budgettair neutraal moet zijn, met andere woorden je mag alles bedenken als het maar geen geld kost of nog beter geld oplevert, is het niet zo dat de fantasie geheel de vrije loop wordt gelaten. Daarnaast vergt het veel rekenwerk en modellen maken, uitwerken of uittesten, dus wordt aan een commissie een groep superrekenaars (de econometristen onder ons) toegevoegd. Deze commissie gaat hard aan het werk. Er wordt veel vergaderd, veel gedacht, voorgesteld en uitgewerkt en onder hoge druk een lijvig en indrukwekkend rapport gepubliceerd. Vele commissies zijn in het verleden ingesteld en even zovele voorstellen zijn door hen gedaan. Met veel tamtam worden de resultaten bekend gemaakt en dan? Dan maar hopen dat de gedane voorstellen worden overgenomen in wetgeving. Het is dat laatste waar het mij nu om gaat. Is er ooit wel eens iemand geweest die het effect van een dergelijke commissie heeft gemeten? Die heeft afgewogen wat de maatschappelijke kosten van een dergelijke commissie zijn? Die heeft gekeken hoeveel procent op welke termijn wordt omgezet of overgenomen in wetgeving? Bij mijn weten niet publiekelijk. Dat vind ik jammer. Als de belastingdienst het liefst zou zien dat alles open en bloot moet – Nederland is immers een vrij land -  en dus mogen we elkaars WOZ-waarde van de woning kunnen nagaan op korte termijn, wordt de rechtspraak liefst openbaar (voor sommigen zou dit weleens het einde van het opstarten van een procedure kunnen betekenen als men beseft dat de privacy op straat ligt), waarom wordt dit dan niet bekend gemaakt?

Neem nu als voorbeeld een vrij recente commissie, de Commissie van Dijkhuizen. Deze commissie heeft in juni 2013 een rapport gepubliceerd over wijzigingsvoorstellen voor de inkomstenbelasting en toeslagen. Gegeven de beperking van budgetneutraliteit heeft deze commissie een serieuze poging gedaan wijzigingsvoorstellen ter verbetering te presenteren. Ik zal me om mij moverende redenen over de inhoud van het rapport niet uitlaten, behoudens één opmerking: uit het rapport blijkt op geen enkele wijze waarop het percentage dat in aanmerking moet worden genomen voor de heffing in box 2 gebaseerd is. In mijn opinie zou dit voorstel er zo maar toe kunnen leiden dat het percentage in box 2 en box 3 naar beneden zou kunnen worden bijgesteld, terwijl eenzelfde opbrengst wordt gegenereerd.

Het rapport heeft veel aandacht gekregen (zowel positief als negatief, maar het was aandacht en daar ging het om) en wat doet ons bellefleurtje: die verkondigt daags na verschijning van het rapport dat de wetgever niet voornemens is op korte termijn zulke wijzigingen door te voeren. Oftewel, leuk dat jullie een rapport hebben geschreven, maar flikker het maar in deze la bij alle andere geschriften die in het verleden gepubliceerd zijn.

Er is dus een hoop werk voor de violen gedaan, zo lijkt het. Laat de minister van Financiën van mij één ding aannemen: Het principe van oogjes dicht en snaveltjes toe en ga nu maar lekker slapen werkt alleen bij kleine kinderen die erin tuinen. Het getuigt mijns inziens niet van diplomatiek gedrag, iets wat ik van hem wel had verwacht. Ik zou hem daarom willen vragen: doe ogen en oren wijd open, behoed u voor prematuur kabaal en laat de regering en het parlement zijn werk doen!

 

Nederland (Belasting)paradijs?

Het woord paradijs doet mij denken aan een paradijselijk stukje aarde. En ik kan het weten want ik ben zelf geboren op een dergelijk paradijselijk eiland op deze aarde. Aantrekkelijk om zijn vele faciliteiten: veel zon, prachtige stranden en zee, geweldige temperaturen, heerlijk ontspannen sfeer en voor sommigen een waar fiscaal paradijs. Met stomme verbazing heb ik dan ook kennis genomen van het feit dat Nederland een belastingparadijs zou zijn. De link tussen belastingen en Nederland kan ik nog leggen, maar een paradijs? Sorry, als ik iemand hiermee beledig, maar dat heb ik hier helaas niet mogen ervaren. Maar als ik om mij heen kijk, zou het zo maar kunnen dat anderen daar anders over denken. Laten we enkele situaties de revue laten passeren.

1. De vele buitenlanders (als ik de krant mag geloven vallen daaronder in ieder geval een aantal Bulgaren en Polen) die gebruik maken van onze riante toeslagenregeling. Heerlijk toch, je schrijft je in in een flat, je zit er nooit, bent dus formeel woonachtig op dat adres en toucheert handenvol geld aan toeslagen terwijl je feitelijk elders verblijft.

2. De staatssecretaris van Financiën die al geruime tijd wist dat er gefraudeerd werd met toeslagen, maar dat niet meldde aan de Tweede Kamer. Hij heeft het een paar dagen heel moeilijk gehad, wachtte zwetend af of de Kamer zijn handelen wel zou pikken, kreeg een debat met bagger over zich heen waar de honden geen brood van lusten, maar mag toch staatssecretaris blijven. Volgens sommigen weliswaar beschadigd maar toch. Als straks zijn politieke loopbaan voorbij is, weet ik bijna zeker dat er op hem een prachtige functie ligt te wachten met een honorarium dat zeker niet zal aansluiten bij de Balkenende-norm. Onder het motto: als je niet meer betaalt, kun je geen goede krijgen. En welke eigenschappen je hem ook toedicht: een volhouder was het en de aanhouder wint immers?

3. Veel ziekenhuizen en zorgverleners hebben veel te hoge bedragen gedeclareerd. Dat heeft geleid tot veel te hoge zorgpremies. Wordt dat geld teruggevorderd? Volgens mij niet. De belastingbetaler heeft betaald in het verleden en blijft betalen, want er ontstaat een gat en dat moet gedicht worden.

4. Wist u dat het uitmaakt wat je voor een verrichting ontvangt of de vergoeding op grond van de basisverzekering of uit de aanvullende verzekering moet komen? Aanvullend wil zeggen in het aan mij bekende geval een vergoeding van € 150 voor een verrichting in plaats van € 37,50. Zo in de zak van de zorgverlener. Paradijselijk toch?

5. En dan hebben we het nog niet gehad over de hoge winsten die grote ondernemingen behalen. Daar vloeit bitter weinig van terug in de Nederlandse schatkist, helaas. Of zorgverzekeringsmaatschappijen die zelf 5 miljoen winst maken, terwijl de bestuurders 12 miljoen vangen. Terwijl het eigen risico opnieuw zal worden verhoogd en de zorgpremie vermoedelijk ook.

6. Misschien een kleinminpuntje is het initiatief-wetsvoorstel voor een parkeerbelasting per minuut. Scheelt gemeenten handenvol geld, omdat ze nu per tijdvak geld ontvangen. Voor reeds bestaande parkeerautomaten geldt een riante overgangsregeling. En als dat voorbij is? Wedden dat dan allerlei andere tarieven fors verhoogd worden om een eventueel gemeentelijk tekort te dekken? Voor de makers van parkeerautomaten zorgt de belasting hier voor een paradijselijke situatie: er komt flink geld in het laatje.

7. Dan een boekje open over het wel en wee van de belastingdienst. Dat loog er niet om. Boekencontroles die niet uitgevoerd kunnen worden wegens gebrek aan mankracht. Aangiften en bezwaren de nog steeds ongecontroleerd worden weggestempeld als de tijd begint te dringen. Negatieve aangiften omzetbelasting die klakkeloos worden uitgekeerd zonder gecontroleerd te worden op juistheid. De afhankelijkheid van bestanden van de Kamer van Koophandel. Ook zo’n instantie waar je je vraagtekens van het nut erbij zet maar daarover

misschien een andere keer. Belastingwetgeving die niet of niet goed werkbaar is en voor meerderlei uitleg vatbaar. Blind vertrouwen na gemaakte afspraken, zelfs als tegen beter weten in bekend is dat informatie van derden erop wijst dat dit ten onrechte is.

Ik kom terug bij het begin van mijn verhaal: voor wie is Nederland nu een (belasting)paradijs?  Ik stel vast: voor mij niet. En wellicht voor u ook niet. Of ….. heb ik mij vergist? Is het toch niet een heel aardig (belasting)paradijs: Hoe gekker het er fiscaal aan toe gaat, hoe leuker ik het vind. Hoe meer werk er is. Hoe meer er contact moet zijn tussen bestuur en aangeslotenen van het NIBA. Hoe meer de cursussen bezocht zullen worden. Hoe vaker we zullen borrelen, met elkaar eten onder het overleg. Dat zou gezellig zijn. Voor mij staat in ieder geval vast dat ik in staat ben om regelmatig mijn paradijselijk geboorteland te bezoeken dankzij de Nederlandse belastingwetgeving en de heisa die daar soms over gemaakt wordt. Bovendien heb ik dan uiteindelijk tijd over, want aan mijn huwelijk hoef ik tijdelijk niet te werken. Mijn echtgenoot werkt zich dan namelijk een slag in de rondte als fiscalist. Of u het dan een (belasting)paradijs vind laat ik graag aan u over, maar een beetje paradijselijk vind ik het toch wel. Zeker als de zon schijnt, de temperatuur zodanig is dat ik eindelijk mijn winterjas uit kan laten, de staatssecretaris een leuke fiscale uitspatting doet, is mijn dag niet meer stuk te krijgen en waan ik mij toch echt even in een paradijs.

 

De boot gemist bij modern koningschap?

Het kan u niet ontgaan zijn: voor het eerst sinds lange tijd hebben we een koning. En zoals altijd als er een nieuw persoon aan het bewind komt, ontlokt dat bij de betrokkene vaak een stukje wijziging van de koers. Dat zie je meestal al op een eerder tijdstip: de media nemen allerlei interviews af en vragen de betrokkene ernaar. Een andere invulling noemen we dat. En onze kersverse koning heeft in zijn toespraak bij de aanvaarding van zijn ambt duidelijk aangegeven dat hij een andere invulling aan het koningschap zal geven, zij het dat hij heeft aangegeven bepaalde waarden die hij van huis uit heeft meegekregen te koesteren en te gebruiken dan wel voort te zetten. Maar hij heeft ook aangegeven dat als het parlement aangeeft een ceremonieel koningschap te willen, hij daar geen bezwaar tegen zal maken. Zijn taak is wat hem betreft ook niet geschikt als duobaan, want: er is maar één koning en dat is koning Willem-Alexander. Het NRC Handelsblad heeft bij een stuk gewijd aan onze nieuwe koning de opmerking geplaatst dat koning Willem-Alexander zijn ambt met liefde en trots zal vervullen, maar wel van 9 tot 5. Hij wil er namelijk ook nog zijn voor zijn gezin. Een prima voornemen dat helemaal past in deze tijd. Veel erefuncties zullen dan ook vervallen. Ze moeten immers verenigbaar zijn met zijn nieuwe functie, maar bovendien heeft een dag maar 24 uur. Een beetje mens heeft 8 uur slaap per dag nodig en dus blijft er maximaal 16 uur per dag over om te werken. Een beetje koning reist best veel. Ook dat kost tijd en vermoeit.

 

Allerlei mensen nemen de vrijheid een schrijven te richten aan de koning en stellen hem dan allerlei vragen of doen hem allerlei voorstellen of suggesties. De meesten hebben dat vooraf gedaan, maar ik ben zo vrij om dat achteraf te doen. Ik denk namelijk dat onze vorst een klein beetje de boot heeft gemist bij de invulling van zijn moderne koningschap. Of misschien wel gehaast door zijn niet vooraf geënsceneerde uitstapje bij DJ Armin van Buuren de boel een beetje in de war schopte, in tijdnood kwam en het volgende over het hoofd zag.

Een oplettende collega wees mij namelijk erop dat alle dwangbevelen tot op heden in naam der koningin werden uitgeschreven. Blijkbaar ziet hij in bepaalde situaties niet of zeer late belastingbetalingen met dwangbevelen als gevolg.

Dat zou vanaf heden aangepast moeten zijn: in naam des Konings dus.

Ik zou graag meedenken met de efficiëncy die koning Willem-Alexander in acht zou kunnen en wellicht ook moet nemen. Want hoe valt het nu te rijmen, dat een koning onschendbaar is, niet deelneemt aan de vorming van een regering, maar wel verantwoordelijk is voor het innen van belastinggelden. Dat kun je toch niet de moderne invulling noemen van omzet genereren zoals dat al jaren bij advieskantoren en in sommige gevallen ook voor de belastingdienst van toepassing is. Hij kan toch nooit politiek verantwoordelijk worden gesteld voor de schatkist? Logisch nagedacht zou die bal moeten liggen bij de betrokken minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem.  Maar ja, hoe regel je dat als hij net op zijn post zit, amper het ministerie van Financiën van binnen heeft bekeken en voorzitter wordt bij de groep EU-ministers? Die man heeft zijn handel al vol aan dit alles, los van alle brandjes die hij moet blussen over omvallende banken, salarissen van aangetrokken topmensen á raison van € 550 000, de Balkenende-norm voor iedereen doorvoeren en ook hij aangegeven heeft een gezin te hebben en dat te koesteren?

Tja, mag ik het zeggen? Zorg voor een goede bemanning op de Groene Draeck, zodat U lekker op het dek kan toezien of alles goed gaat. De beste stuurlui staan aan wal, dus daar laten we gerechtsdeurwaarders en dergelijke voor uitrukken als het mis gaat. En weet U het echt niet meer, meer dan even aan (tegen alle regels van het protocol in) bij een onbewoond eiland.  Geniet van de rust en de ruimte en denk even niet aan die dwangbevelen. Maar mis de boot huiswaarts niet. Nederland verwacht (veel van) U.

Rianne Kavelaars-Niekoop

Voorzitter Stichting NIBA

Politiek gekakel

 

 

 

Politiek gekakel

De kippen in den Haag bereiden zich voor op Pasen. Dan hoeven ze namelijk geen ei te leggen, want de chocoladepaaseieren liggen er al.  Ik weet het heel zeker, want alle voortekenen wijzen daarop. Waar denk ik dan zoal aan?  Aan heel veel, zoals bijvoorbeeld aan de volgens minister van Financiën niet hoog genoemde beloning van de nieuwe topman van onze nationale SNS-bank (€ 550 000 zakgeld per jaar) enerzijds en daar direct tegenover stellende dat de gemiddelde salarissen bij banken en financiële instellingen veel te hoog zijn anderzijds, maar misschien denk ik nog wel het meest aan het gesloten woningmarktakkoord. Hoeveel borrels moet je achterover slaan om zoiets wanstaltigs te kunnen bedenken? Ik ben geneigd om te roepen dat je zelfs als je ladderzat bent je in het algemeen hier niet toe in staat zult zijn, maar in onze politieke arena is dat met vlag en wimpel gelukt. Bravo, onze toekomstige koning kan trots zijn op zijn regering! Waar ik mij nu zo druk om maak? Om het volgende.

Nog geen jaar geleden wordt met veel tam tam bekend gemaakt dat de financiële malaise op de woning markt effectief zal worden aangepakt. Er mogen geen leningen groter dan 106% van de koopprijs worden afgesloten en op termijn moeten deze terug naar 100%. Verder moet de lening binnen een termijn van 30 jaar (360 maanden) annuïtair worden afgelost. De hele woning- en hypotheekmarkt schrok zich een ongeluk en kwam volledig stil te liggen. Enige geruststelling was op zijn plaats: voor reeds bestaande hypotheken gold een overgangsregeling, mits daarvan de eerste stappen gezet zouden zijn vóór 1 april 2013. De termijn was erg krap, maar verlenging tot bijvoorbeeld 1 juni 2013 was onmogelijk. Er werd onder meer geschermd met afspraken binnen de Europese Unie, hetgeen eigenlijk erop neerkwam dat werd gezegd: koppen dicht allemaal.

Maar de lente is in aantocht en dus moeten de kippen van stok. Een stel zeer gewichtige kippen uit den Haag hebben behoorlijk lang gebroed en laten nu vol trots hun broddelwerkje zien: Je kunt niet één, maar zelfs twee leningen voor de aankoop van een woning krijgen. De ene lening met een looptijd van (maximaal) 30 jaar zorgt ervoor dat 50% van de hypothecaire schuld wordt afgelost. In vergelijking met andere hypothecaire leningen niets bijzonders, waarbij recht bestaat op hypotheekaftrek voor de inkomstenbelasting. De andere lening kent een langere looptijd dan 30 jaar en kan worden gebruikt om de ontbrekende 50% van de eerste lening af te lossen. Belangrijkste kenmerken: geen hypotheekrente-aftrek en hogere lasten op termijn. Onduidelijk is of over deze lening ook NHG wordt verkregen.

Bedoeling van dit hele gebeuren: de woningmarkt een duwtje in de rug geven en in het bijzonder de startersmarkt op weg helpen. Dat ze iemand een ongeneeslijke hernia trappen, wordt niet opgemerkt. Dat je de eerste bank nog moet gaan vinden die bereid is om hieraan mee te werken, wordt er niet bij verteld.  Maar dan het allerergste: is dit nu zo’n baanbrekende oplossing voor de woningmarkt? Geloof mij maar, bij dit zootje kippen heeft een waardeloze haan gezeten. Zonder dit akkoord had ik ook zelf naar een bank kunnen gaan en vragen om een tweede lening. Daarvan was de rente zeker weten ook niet aftrekbaar. En daarvan had je ook met zekerheid kunnen voorspellen dat geen financiële instelling zich hieraan zomaar zal wagen als er nog zoveel onduidelijk is.

Tja wat nu? Ik zou even wachten. Er komt namelijk nieuw politiek gekakel. Deze maand nog, heeft de minister van Financiën beloofd. Daarin geeft hij tekst en uitleg. En weet je wat ik nu het spannendst vind? Ik ben zo benieuwd wat voor mooi paasei er over enkele weken bij mijn bord ligt.